قرآن عثمان طه

Sooreh العادیات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ وَ الْعادِياتِ ضَبْحاً

1

به نام خداى گسترده‌مهر مهرورز؛ سوگند به [اسبان‌] دونده نفس زن!


فَالْمُورِياتِ قَدْحاً

2

و افروزندگان جرقه آتش،


فَالْمُغِيراتِ صُبْحاً

3

و شبيخون زنندگان در صبح،


فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعاً

4

و (اسبانى كه) بوسيله آن (دويدن) غبار را برانگيزند،


فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعاً

5

و بوسيله آن (دويدن) در ميان جمع (دشمن، ظاهر) شوند،


إِنَّ الْإِنْسانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ

6

قطعا انسان نسبت به پروردگارش بسيار ناسپاس است؛


وَ إِنَّهُ عَليٰ ذٰلِكَ لَشَهِيدٌ

7

و مسلما او بر آن (مطلب) گواه است؛


وَ إِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ

8

و قطعا او سخت، دوستدار (مال) خوب است.


أَ فَلا يَعْلَمُ إِذا بُعْثِرَ ما فِي الْقُبُورِ

9

و آيا نمى‌داند در زمان (رستاخيز) آنچه در قبرهاست برانگيخته مى‌شود،


وَ حُصِّلَ ما فِي الصُّدُورِ

10

و آنچه در سينه‌هاست بدست آورده (و آشكار) شود؟


إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ

11

قطعا در آن روز پروردگارشان به (حال) آنان آگاه است.


قاری
ترجمه گویا
انصاریان